3D Print magazine start de 5e jaargang. OK, de 1e was kort, één editie. Met ons stapten eind 2014 meerdere partijen in, in de overtuiging dat de markt ging groeien. Een aantal is alweer verdwenen, velen hebben hun ambities drastisch bijgesteld. De markt is nog niet wat vier, vijf jaar geleden werd verwacht. En toch: er speelt iets.

Deutsche Bahn wil eind dit jaar 14.000 reserve onderdelen hebben geprint. Porsche Classic gebruikt lasersmelten en SLS om klassiekeronderdelen te produceren. Bij deze Duitse bedrijven beginnen de 3D printers beetje bij beetje de voorraden te vervangen. En in de Benelux hoor je ook geluiden dat bedrijven de meerwaarde beginnen in te zien.

3D Print magazineDe komende tijd gaan we steeds meer concrete toepassingen van 3D printen zien. In de maakindustrie, in de zorg, in de retailindustrie, overal. Het is toch logisch dat zo’n omslag niet overnacht tot stand komt. En verwacht ook nu niet dat de 3D metaalprinters opeens in aantallen gelijk CNC 5-assige bewerkingscentra verkocht gaan worden. Nee, bedrijven stappen voorzichtig in. Willen de investeringen beperkt houden. Vandaar dat onderzoeksbureau Context begin dit jaar een nieuw marktsegment definieerde: semi professionele 3D printers, tussen 2500 en 20.000 dollar. Daar zal de komende jaren de groei versnellen. En dan maken bedrijven als ze eenmaal ervaring hebben, vanzelf wel de overstap naar de duurdere systemen. Maar hou ook rekening met verschuiving van materialen. Moet het aluminium zijn?

De koplopers beginnen de technologie te ontdekken. Maar hoe krijgen we de rest mee? Jammer genoeg moest ik onlangs verstek laten gaan bij de kick off van het LIOF project 3D printen voor MKB. Ik had mijn presentatie willen afsluiten met de opmerking dat ‘niks doen de grootste bedreiging’ is. Zonder dat ik hem zelf heb uitgesproken, is de boodschap die middag opgepikt. Want niks doen is de grootste bedreiging! Op twee krukken kon ik een week later gelukkig wel in het vliegtuig stappen naar Solidworks World in LA. Daar presenteerde Unlimited Tomorrow van de net 22 jaar geworden Easton LaChapelle zijn plannen, gesteund door Dassault Systèmes en Stratasys. Easton en zijn team hebben een gepersonaliseerde robotprothese voor mensen zonder onderarm ontwikkeld. Dit jaar wil hij de eerste 100 protheses maken voor 5000 dollar per stuk. De huidige aanbieders uit de medische industrie vragen er minstens 80K voor.

Niks doen is de grootste bedreiging.

Franc Coenen, hoofdredacteur

3D Print magazine digitaal