Het echte nieuws op het gebied van 3D metaalprinten was redelijk ver weggestopt op de IMTS in Chicago. In de Noord hal, om precies te zijn. Het Nederlandse Admatec toonde hier voor het eest de Laserflex Conflux; verderop in deze hal stond de Sapphire 3D metaalprinter van Velo3D. Waarom zijn deze beide machines vernieuwend?

 

Hebben Admatec en Velo3D baanbrekende innovaties in handen?

Om met de Nederlanders te beginnen: Admatec biedt met de Laserflex Conflux een machine om direct metalen componenten te printen. Niet indirect, zoals vorig jaar. Nee, de nieuwe machine is een lasergebaseerde 3D metaalprinter, die echter niet met een poederbed werkt maar met de van de Admaflex keramiekprinters bekende slurrie met daarin dit keer metaalpoeders. Na het aanbrengen hiervan wordt eerst voorgedroogd (fractie van een seconde) en daarna worden de poeders met de laser aan elkaar gesmolten.

 

In dit product heeft Admatec zowel RVS 316L als Inconel in één keer geprint.

 

Multimaterialen in één onderdeel

RVS 316L en Inconel 625 zijn momenteel als materiaal beschikbaar, andere legeringen worden ontwikkeld. Omdat de Laserflex Conflux met een dispersiesystem werkt voor het positioneren van de slurrie, kun je ook verschillende legeringen in één werkstuk combineren. Dat liet Admatec op de beurs in Chicago zien. En dat maakt deze printtechniek zo interessant. Eerdaags meer hierover.

 

In één batch kunnen volgens Velo3D enkele honderden van deze implantaten worden ge3D print.

 

Verkruimelt Velo3D de stuksprijs?

Het andere nieuws op het vlak 3D metaalprinten – als je de HP Metal Jet even buiten beschouwing laat – was nog verderop in de Noord hal te vinden. Bij Velo3D, een startup uit Sillicon Valley. De Sapphire is op het eerste oog een laser poederbed machine (met 2kW laser!). Wat de Sapphire onderscheidt zijn de contactloze recoater en de software. Intelligent Fusion noemt men dit proces. Dankzij deze combinatie is er veel minder support nodig. Met deze 3D metaalprinter kan Velo3D hetzelfde doen als met laser sinteren van polymeren, namelijk stapelen. De werkstukken kunnen vrij in het poeder zweven. Een heupkom wordt precies 180 graden gedraaid geprint. Dat betekent dat de er veel méér producten in één batch passen. De kostprijs per product neemt hierdoor fors af. Als voorbeeld een implantaat voor in de wervelkolom: per batch kunnen er enkele honderden worden geprint.